Eilat woestijn

panorama Eilat by night

Januari 2013 weekje Eilat

lekker de winter een week ontvluchten met temperaturen rond de 20-25 graden, een leuk vooruitzicht echter eenmaal ter plaatse kwamen we erachter dat 20 graden al aan de hoge kant was, helaas alleen de eerste dag kunnen snorkelen bij het koraalrif van Eilat, de dagen erna waren te kil.

vissen koraalrif Eilat  koraalrif Eilat

 

 

Niet getreurd in de omgeving van Eilat is veel moois te zien, zoals de indrukwekkende vergezichten over de Negev woestijn met Timna Park, de Red Canyon en verder weg lonkt het 7de wereldwonder Petra in Jordanië. Eilat zelf is heel toeristisch met veel hotels en een grote mall bij de haven, De Boulevard is leuk om langs te lopen met zicht op het jordaanse Aqaba en vooral s ‘avonds leeft het helemaal op met de kleine winkeltjes en een soort permanente kermis, ook haut coiture is er te vinden. Echter primair ga je naar Eilat voor een zonvakantie aan het strand.

 

Timna Park ligt 17 km boven Eilat en is een archeologisch park met de vroegste kopermijnen uit de 14e eeuw voor christus, de tijd dat de Farao’s het voor het zeggen hadden. Het bekendste object zijn de pilaren van Salomon, reusachtige door de natuur ontstane rotsformaties, die doen denken aan menselijke bouwwerken. Heel bijzonder was de regenboog, ja zelfs vaag de 2e boog was te ontwaren boven de pilaren van Salomon…hoe vaak maak je dat mee in de woestijn.

 

boulevard Eilat hotel Eilat by night

De 2e dag besloten we naar de Red Canyon te gaan. Voordat je arriveert kom je langs Mizpe Ramon, een door erosie en vulkanische activiteit uitgesleten natuurlijke krater, elke minuut veranderde het aanzicht door zon en bewolking, de stilte wordt enkel door de wind teniet gedaan. De Red canyon doet denken aan de grand canyon maar dan in het klein, het pad door de kloof is slechts 2-300 meter lang met adembenemende uitzichten en leuke klimpartijen. De rotsen hebben een rijke schakering van rood (hoe zou het anders) via paars naar geel. De sedimentafzettingen kun je mooi zien in de rotsen. een gebied waar je overigens niet moet komen als er veel regen valt want de kloof loopt dan vol met snelstromend water.

De tocht van Eilat naar Petra kan het beste met een Jordaanse taxi plus chauffeur afgelegd worden. Zo gauw je over  de grens gaat wordt je al opgewacht en wordt je een chauffeur toegewezen. Per bus is ook een mogelijkheid maar is minder vrij. Rijden door het Jordaanse woestijnlandschap is prachtig met een rijke schakering van bergen en heuvels en creeërt, door de bewolking, een boeiend licht/schaduw spel. Op een gegeven moment reden we zelfs door de sneeuw en het was er buitengewoon koud, hoezo de winter ontvluchten. Bovenop de top een panorama gemaakt van de Jordaanse bergen daar wordt je stil van.

Eilat-189

Eilat-192 Eilat-187

De stad Petra ligt verborgen tussen steile rotswanden, beschermd tegen indringers. Het was de hoofdstad van de Nabateeërs en werd gebouwd in de 6e eeuw voor Christus. Vanwege de strategische ligging tussen Alexandrië, Mekka en Damascus, konden de Nabateeërs profiteren van de rijkdommen die de handel in dit gebied met zich meebracht. De toegangsweg naar de oude hoofdstad van de Nabateeërs is een kilometerlange kloof, de siq. Op sommige plaatsen is de kloof slechts enkele meters breed. De Treasury bevind zich aan het begin van de oude stad en is letterlijk uitgehouwen in de rots, helaas geen toegang tot het interieur. Petra strekt zich verder uit tussen de bergen en heuvels. De bewoonde stad Wadi Musa of in goed Nederlands; de vallei van Mozes, is de toegangstad tot Petra, het is letterlijk gebouwd tegen de heuvels. Het verhaal wil dat Mozes hier water uit de rots sloeg voor zijn volgelingen. Te voet door de siq is bijzonder maar je kunt ook per ezel of paard-en-wagen. De toegangsprijs tot Petra is schandalig hoog; 90 dinar- 90 euro behalve wanneer je overnacht in Jordanië dan kan het voor de helft. Tel daarboven op de Taxi voor een dag en het is meteen een van de duurste dagen tijdens je vakantie. De jordaanse wagenmenners waren helaas wat opdringerig, verder een boeiende ervaring.

Op de terugweg door Wadi Rum gereden met een 4 x 4 de vallei met rotswanden van zandsteen en graniet, het gevoel was alsof je op Mars liep, de arabieren noemen het zeer toepasselijk de valley of the moon. De beroemde film Lawrence of Arabia is hier dus ook gedraaid. Het liep al tegen zonsondergang en volgens de gids is de zonsondergang op een zandheuvel prachtig om te zien. Wat de man er niet bij zei dat het een forse klim was in rul zand dus met het hart in de keel stonden we te kijken…helaas de zon achter een wolk zoals zo vaak, niettemin toch een bijzondere gewaarwording met een weidse blik op het rode woestijnlandschap.

Ondanks het koele weer toch een overweldigende ervaring en dus niet een typische strandvakantie. Ik denk nooit meer hetzelfde over de woestijn.

Alle foto’s zijn gemaakt met de nieuwe Fuji XE1 camera met 18-55 mm lens, wat een verademing om met deze camera op reis te gaan ipv mijn standaard apparatuur die al gauw 4-5- kg weegt.

meer resultaten van de Fuji X-E1 camera zijn op mijn blog te vinden

Website Realisatie A!tention | Webdesign Duiven bij Arnhem